Τα προγράμματα των 500 ευρώ της Ζέτας (μια χορηγία της Ε.Ε)

Υποτίθεται ότι δίνουν εφόδια σε άνεργους νέους, ώστε να αποκτήσουν επαγγελματικές δεξιότητες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της, ''επιδοτεί την εργασία και όχι την ανεργία''. Στην πραγματικότητα όμως σπέρνει ''ζιζάνια'' που μελλοντικά θα πνίξουν κάθε εργασιακό δικαίωμα. Τα συγκεκριμένα προγράμματα δεν έχουν σκοπό τη μείωση της ανεργίας, αλλά αποσκοπούν στη μείωση του κόστους εργασίας. Παντού.

Είναι προφανές ότι το κράτος θέλει να μειώσει το κόστος εργασίας στο δημόσιο, αλλά με τα συγκεκριμένα προγράμματα, αφήνει κάθε εργαζόμενο βορά στον εργοδότη (θυμηθείτε και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας). Αυτή είναι η άμεση συνέπεια των δώρων του κράτους προς το ιδιωτικό κεφάλαιο, που συνεχώς ζητά μείωση του κόστους εργασίας.

Η εικόνα γίνεται ξεκάθαρη αν αναλογιστεί κανείς ότι όπως λέγεται, ''τα συγκεκριμένα προγράμματα προσφέρουν εργασιακή εμπειρία ώστε να μπορέσει ο εκπαιδευόμενος να διεκδικήσει θέσεις που απαιτούν πείρα''... την στιγμή που δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας! Ούτε από το κράτος της παγοποίησης προσλήψεων, ούτε από το ιδιωτικό κεφάλαιο που σε περιόδους κρίσης προτιμά ασφαλέστερες επενδύσεις. Οι εκπαιδευόμενοι, εφοδιάζονται με προσόντα για να πάρουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας από τους ''υψηλά'' αμειβόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Όπου δεν γίνει αντικατάσταση, η αφόρητη πίεση από τη στρέβλωση που δημιουργείται, θα σπρώξει αναπόφευκτα κάθε μισθό προς τα κάτω.

Κάθε 500αρης, όπου τοποθετηθεί, δείχνει ότι οι θέσεις στο περιβάλλον εργασίας του, μπορούν να καταληφθούν από ένα εργαζόμενο χαμηλότερου κόστους, με την ίδια, ίσως και μεγαλύτερη λόγω ηλικίας παραγωγικότητα. Ένας άνεργος πτυχιούχος που τοποθετείται π.χ στο γραφείο ευρέσεως εργασίας, μόλις εκπαιδευτεί στο πόστο του, δείχνει ότι η συγκεκριμένη εργασία μπορεί να γίνει με χαμηλότερο κόστος για το κράτος. Όπου η Ζέτα έσπειρε και σπέρνει τα ''ζιζάνια'' της, κανένας εργαζόμενος με αμοιβή πάνω από 500 ευρώ δεν μπορεί πλέον να αισθάνεται ασφαλής.

Φυσικά τα Μ.Μ.Ε προβάλουν τη βρώμικη αποστολή του κράτους, ως σωτήριο μέτρο για χιλιάδες ανέργους που δέχονται να ζουν με ''ένα χαρτζιλίκι''. Για όσους απαντούν στην κριτική με το επικίνδυνα αφελές ''ας είναι, παρά τίποτα'', να υπενθυμίσουμε ότι, στην Ελλάδα περάσαμε από τη ''γενιά των 700 ευρώ'' στη ''γενιά των 500'' και σήμερα στα 17 ευρώ μεροκάματο και στα 3 ευρώ/ώρα μικτά! Και αν δεν σε νοιάζει που ο διπλανός σου δουλεύει για 500 ευρώ, ετοιμάσου να πάρεις πόδι ή να δουλέψεις και ο ίδιος για ''ένα χαρτζιλίκι''.

Read more

Ο δούρειος ίππος του συνεταιρισμού

Είδα προχτές ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ που αναφερόταν στην ιδέα του συνεταιρισμού στα πρώτα επαγγελματικά βήματα των νέων στην Ευρώπη. Το βρήκα ενδιαφέρον, ειδικά το πρώτο παράδειγμα που προβάλει, γιατί περιέχει ''κρυφά μηνύματα'' που μπορούν να ωφελήσουν στην καλλιέργεια μιας κουλτούρας συνεργασίας, αλληλεγγύης και ενός υψηλού αισθήματος ευθύνης για τα θέματα που πρέπει να αφορούν όλους, σε μια εποχή που η κοινωνία ολισθαίνει προς την ανθρωποφαγία.

Επιγραμματικά, ο συνεταιρισμός σε πολλά επαγγέλματα μπορεί να διώξει από τη μέση το αφεντικό και να τοποθετήσει στο τιμόνι τους ίδιους τους εργαζόμενους. Στο παράδειγμα του βίντεο, μια ομάδα νέων επιστημόνων, που κατέχει τα ''μέσα παραγωγής'' για τη δουλειά της, τους υπολογιστές τους, και τη γνώση του αντικειμένου, σχηματίζει ένα συνεταιρισμό. Η εταιρεία είναι αυτοδιαχειριζόμενη, με την εργασία, τον κόπο και το κέρδος να μοιράζεται εξίσου.

Το σημαντικότερο στοιχείο, νομίζω είναι η απουσία επικεφαλής και η οριζόντια διάρθρωση της εταιρείας. Κάθε εργαζόμενος ξέρει τι πρέπει να κάνει για το καλό του ιδίου και του συνόλου στο οποίο συμμετέχει. Οι εργαζόμενοι καρπώνονται ολόκληρη την αμοιβή για την εργασία τους, άρα μπορούν να δουλεύουν λιγότερο αφού απουσιάζει το ληστρικό μερίδιο της αμοιβής του αφεντικού ή του διευθυντή.

Η απουσία ιδιοκτήτη-αφεντικού και ο διαμοιρασμός ολόκληρης της αμοιβής μεταξύ των εργαζομένων ευνοεί την ευκολότερη μετάβαση σε εναλλακτικά νομίσματα όπως π.χ η πίστωση με εργατοώρες, ή και την πλήρη κατάργηση του χρήματος και της μισθωτής εργασίας. Το αφεντικό είναι το πιο αντιδραστικό στοιχείο στο ενδεχόμενο κατάργησης ή αλλαγής του τρόπου αμοιβής, αφού τότε θα αναγκαζόταν να εργαστεί πραγματικά αντί να συσσωρεύει κομμάτι του κόπου των υπαλλήλων του.

Το συνειδησιακό άλμα της δυνατότητας εργασίας χωρίς διεύθυνση ή ιδιοκτήτη, είναι κρίσιμης σημασίας για το όραμα μιας κοινωνίας διαφορετικής από τη σημερινή.

Ο συνεταιρισμός μπορεί να εφαρμοστεί άμεσα σε πολλούς επαγγελματικούς κλάδους, κυρίως όμως σε επαγγέλματα πνευματικής εργασίας, όπου το κόστος ''εξοπλισμού'' είναι χαμηλό. Τα παραδείγματα είναι αρκετά, αλλά όσον αφορά στους νέους επιστήμονες, οι κλάδοι που μπορώ πρόχειρα να σκεφτώ είναι όσοι εμπλέκουν υπολογιστές, ή στην εκπαίδευση, γενικά οι περισσότεροι ελεύθεροι επαγγελματίες (γραφίστες, φωτογράφοι, κ.τ.λ), δηλαδή επαγγέλματα στα οποία το ενοίκιο ενός χώρου δουλειάς είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο (μαζί με τους φόρους του κράτους).

Σε παραδείγματα χειρωνακτικής εργασίας (π.χ ηλεκτρολόγοι, υδραυλικοί, γεωργοί, βιομηχανικοί εργάτες, κ.τ.λ) ο συνεταιρισμός αντιμετωπίζει διάφορα άλλα σημαντικότερα προβλήματα που δεν χωράνε εδώ.

Read more

Αλεξάνδρου του Μεγαλομάρτυρος (3 αξέχαστα ντοκουμέντα)

Στο πρώτο έκτακτο δελτίο ειδήσεων γίνεται αναφορά σε επεισόδια, επίθεση με μολότοφ, από ομάδα αντιεξουσιαστών. ''Δεν υπάρχει επίσημη ενημέρωση από την αστυνομία'', αλλά η ανταπόκριση έγινε ''σύμφωνα με πληροφορίες''... προφανώς από την αστυνομία.

Σημ.: Η Νάντια Αλεξίου, η ανταποκρίτρια που ''ήθελε να πιστεύει πως το επεισόδιο θα έληγε εκεί'', ήταν η δημοσιογράφος που με κατάθεση της βοήθησε στην αθώωση του Κασιδιάρη, για συμμετοχή σε επίθεση με μαχαίρι το 2007.

Το Mega παραποίησε το γνωστό βίντεο από τη δολοφονία, προσθέτοντας ήχους σύγκρουσης και παράλληλα οι δημοσιογράφοι του μιλούσαν για επίθεση από 30 άτομα.

Μια εκπομπή για απόψεις που ακούστηκαν τότε από δημοσιογράφους, πολιτικούς και διάφορους άλλους. Τα λόγια μπροστά στο μικρόφωνο, μένουν καταγραμμένα.

Υ.Γ: Στα δελτία των 8, σου μιλά το κράτος και η αστυνομία

Read more

Άκου Σωκρατάκο

Βγήκε ο Χάσικος τις προάλλες και είπε τα εξής:

''...αφαιρά κάτι από ένα δικό μας άνθρωπο''.

Ποιός είναι δικός μας και ποιός όχι; Ποίοι είμαστε εμείς και ποιοί οι άλλοι; Και ποιός είναι ο Χάσικος, που χωρίζει σε ''εμείς'' και σε ''άλλοι''; Εμείς είμαστε στην ίδια ''ομάδα'' με τον Χάσικο; Χάσικε αν είσαι μαζί μας, εμείς είμαστε οι άλλοι!

-------------------------------------------------------

Να γιατί είσαι χωμένος στο βούρκο μέχρι τον λαιμό. Όταν αποκαλείς κάποιον «Εβραίο», αισθάνεσαι ανώτερος. Αισθάνεσαι ανώτερος, επειδή νιώθεις κατώτερος. Νιώθεις κατώτερος, επειδή εκείνο που θέλεις να εξοντώσεις στους ανθρώπους που αποκαλείς Εβραίους, είναι ο ίδιος σου ο εαυτός. Και τούτο είναι απλά ένα δείγμα του τι είσαι στ' αλήθεια, ανθρωπάκο. Όταν αποκαλείς κάποιον περιφρονητικά «Εβραίο», η αίσθηση της μηδαμινότητάς σου ξαλαφρώνει. Αυτό το ανακάλυψα μόλις πρόσφατα. Αποκαλείς Εβραίο όποιον σου εμπνέει είτε υπερβολικό, είτε ελάχιστο σεβασμό. Σαν να 'σαι αντιπρόσωπος κάποιας ανώτερης δύναμης επί της γης, ανέλαβες να αποφασίζεις ποιος είναι και ποιος δεν είναι Εβραίος. Αμφισβητώ το δικαίωμά σου να το κρίνεις αυτό, είτε είσαι τιποτένιος Άριος, είτε τιποτένιος Εβραίος. Μόνο εγώ έχω το δικαίωμα να πω τι είμαι. Είμαι βιολογικός και πολιτιστικός μιγάς κι είμαι περήφανος γι' αυτό. Τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή, είμαι παράγωγο όλων των τάξεων, των φυλών και των εθνών. Δεν υποκρίνομαι πως είμαι φυλετικά και κοινωνικά αμιγής όπως εσύ, ούτε σωβινιστής όπως εσύ, ασήμαντε φασίστα, όποια κι αν είναι η εθνικότητά σου, η φυλή και η τάξη σου.

WILHELM  REICH - ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ

Υ.Γ: Για όποιον δεν μπορεί να περιμένει μέχρι αύριο για να βρει το (μικρό) σπουδαίο βιβλίο και μπορεί να διαβάζει από τον υπολογιστή, υπάρχει ολόκληρο εδώ.

Read more