Υποτίθεται ότι δίνουν εφόδια σε άνεργους νέους, ώστε να αποκτήσουν επαγγελματικές δεξιότητες. Σύμφωνα με τα λεγόμενα της, ''επιδοτεί την εργασία και όχι την ανεργία''. Στην πραγματικότητα όμως σπέρνει ''ζιζάνια'' που μελλοντικά θα πνίξουν κάθε εργασιακό δικαίωμα. Τα συγκεκριμένα προγράμματα δεν έχουν σκοπό τη μείωση της ανεργίας, αλλά αποσκοπούν στη μείωση του κόστους εργασίας. Παντού.
Είναι προφανές ότι το κράτος θέλει να μειώσει το κόστος εργασίας στο δημόσιο, αλλά με τα συγκεκριμένα προγράμματα, αφήνει κάθε εργαζόμενο βορά στον εργοδότη (θυμηθείτε και την κατάργηση της κυριακάτικης αργίας). Αυτή είναι η άμεση συνέπεια των δώρων του κράτους προς το ιδιωτικό κεφάλαιο, που συνεχώς ζητά μείωση του κόστους εργασίας.
Η εικόνα γίνεται ξεκάθαρη αν αναλογιστεί κανείς ότι όπως λέγεται, ''τα συγκεκριμένα προγράμματα προσφέρουν εργασιακή εμπειρία ώστε να μπορέσει ο εκπαιδευόμενος να διεκδικήσει θέσεις που απαιτούν πείρα''... την στιγμή που δεν υπάρχουν, ούτε θα υπάρξουν νέες θέσεις εργασίας! Ούτε από το κράτος της παγοποίησης προσλήψεων, ούτε από το ιδιωτικό κεφάλαιο που σε περιόδους κρίσης προτιμά ασφαλέστερες επενδύσεις. Οι εκπαιδευόμενοι, εφοδιάζονται με προσόντα για να πάρουν τις υφιστάμενες θέσεις εργασίας από τους ''υψηλά'' αμειβόμενους σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα. Όπου δεν γίνει αντικατάσταση, η αφόρητη πίεση από τη στρέβλωση που δημιουργείται, θα σπρώξει αναπόφευκτα κάθε μισθό προς τα κάτω.
Κάθε 500αρης, όπου τοποθετηθεί, δείχνει ότι οι θέσεις στο περιβάλλον εργασίας του, μπορούν να καταληφθούν από ένα εργαζόμενο χαμηλότερου κόστους, με την ίδια, ίσως και μεγαλύτερη λόγω ηλικίας παραγωγικότητα. Ένας άνεργος πτυχιούχος που τοποθετείται π.χ στο γραφείο ευρέσεως εργασίας, μόλις εκπαιδευτεί στο πόστο του, δείχνει ότι η συγκεκριμένη εργασία μπορεί να γίνει με χαμηλότερο κόστος για το κράτος. Όπου η Ζέτα έσπειρε και σπέρνει τα ''ζιζάνια'' της, κανένας εργαζόμενος με αμοιβή πάνω από 500 ευρώ δεν μπορεί πλέον να αισθάνεται ασφαλής.
Φυσικά τα Μ.Μ.Ε προβάλουν τη βρώμικη αποστολή του κράτους, ως σωτήριο μέτρο για χιλιάδες ανέργους που δέχονται να ζουν με ''ένα χαρτζιλίκι''. Για όσους απαντούν στην κριτική με το επικίνδυνα αφελές ''ας είναι, παρά τίποτα'', να υπενθυμίσουμε ότι, στην Ελλάδα περάσαμε από τη ''γενιά των 700 ευρώ'' στη ''γενιά των 500'' και σήμερα στα 17 ευρώ μεροκάματο και στα 3 ευρώ/ώρα μικτά! Και αν δεν σε νοιάζει που ο διπλανός σου δουλεύει για 500 ευρώ, ετοιμάσου να πάρεις πόδι ή να δουλέψεις και ο ίδιος για ''ένα χαρτζιλίκι''.
Φυσικά τα Μ.Μ.Ε προβάλουν τη βρώμικη αποστολή του κράτους, ως σωτήριο μέτρο για χιλιάδες ανέργους που δέχονται να ζουν με ''ένα χαρτζιλίκι''. Για όσους απαντούν στην κριτική με το επικίνδυνα αφελές ''ας είναι, παρά τίποτα'', να υπενθυμίσουμε ότι, στην Ελλάδα περάσαμε από τη ''γενιά των 700 ευρώ'' στη ''γενιά των 500'' και σήμερα στα 17 ευρώ μεροκάματο και στα 3 ευρώ/ώρα μικτά! Και αν δεν σε νοιάζει που ο διπλανός σου δουλεύει για 500 ευρώ, ετοιμάσου να πάρεις πόδι ή να δουλέψεις και ο ίδιος για ''ένα χαρτζιλίκι''.
