Το δράμα του φιλελεύθερου Χάρη Γεωργιάδη

Τον Χάρη Γεωργιάδη τον έμαθα από μια συνέντευξη του σε εφημερίδα, μια Κυριακή στο χωριό, πριν αρκετά χρόνια. Η συνέντευξη είχε υπότιτλο ή τίτλο ''Είμαι βέρος Λευκωσιάτης'', και βλέποντας από κάτω την φωτογραφία του, η άμεση σκέψη μου ήταν ότι χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι. Τότε ήταν ανερχόμενο στέλεχος της νέας γενιάς, της φιλελεύθερης και φιλόδοξης πτέρυγας του ΔΗ.ΣΥ. Η γραμμή του κόμματος ήταν πάντα καμουφλαρισμένη με τη ρητορεία της λαϊκής δεξιάς, της πατρίδας, του έθνους και της θρησκείας, ώστε να πείθονται ευκολότερα οι συντηρητικές μάζες του πληθυσμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, στελέχη σαν τον Χάρη Γεωργιάδη να μην μπορούν να ''αναπτύξουν τις αρετές τους'' και να ''δώσουν τις λύσεις που χρειάζεται ο τόπος'' και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες.

Από τότε μέχρι σήμερα, οι συνθήκες ''ωρίμασαν'', η παράταξη του Χάρη βρέθηκε στην εξουσία και ο ίδιος στο τιμόνι του υπουργείου φιλελευθερισμού, όπου μπορούσε να εφαρμόσει τις Ιδέες του και να εμφυσήσει στον ταλαίπωρο λαό την ''ελπίδα'' μέσω της αύρας του φιλελευθερισμού (μεγάλη η Χάρη του), που μέχρι τότε βασανίζονταν από τις αποφάσεις των ''κομμουνιστών''.

Να μειωθεί το κράτος, ο έλεγχος του και οι παρεμβάσεις στην ελεύθερη αγορά! Να αποκρατικοποιήσουμε και να ιδιωτικοποιήσουμε! Να αφήσουμε την αγορά να αυτορυθμιστεί και τις εργασιακές σχέσεις να καθοριστούν από τις ανάγκες, την Προσφορά και την Ζήτηση (βοήθεια μας)!

Αλίμονο! Μόλις ανέλαβε ο Χάρης μας, ακούμπησαν πιστόλια στον κρόταφο του αφεντικού του από τα αφεντικά του τους εταίρους του στην Ε.Ε, ώρες αγωνίας, ξενύχτια, πίτσες στις 3 το πρωί, Λάμψη, Φώσκολος, αίμα δάκρυα και ιδρώτας και τελικά... Κούρεμα Καταθέσεων!

Ο Χάρης και οι πιστοί φιλελεύθεροι σύντροφοι του, εξαναγκάστηκαν σε μέγιστη βλασφημία, στη μέγιστη ύβρη για το φιλελεύθερο δόγμα. Σε μια παγκόσμια καινοτόμα κίνηση, έβαλαν χέρι σε καταθέσεις! Από τους ''κομμουνιστές'' το περίμενε, από τους φιλελέδες το βρήκε η κυπριακή άρχουσα τάξη.

Κάποιους μήνες μετά, έρχεται και δεύτερο χτύπημα στην ξεφτισμένη φιλελεύθερη συνείδηση του Χάρη μας. Ενώ προσπαθούσε να βάλει σε μια σειρά το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, αφού το κράτος δεν πρέπει να παίζει τον ρόλο του εργοδότη, με βαριά καρδιά αναγκάστηκε να κρατικοποιήσει τράπεζα. Για άλλη μια φορά, άλλα πίστευε και άλλα έπραξε η κυβέρνηση και ο Χάρης. Από αλλού το περίμεναν (θεωρητικά μιλάμε) οι κύπριοι και από αλλού τους ήρθε.

Και φτάνουμε στη χτεσινή μέρα. Οι υπάλληλοι της κρατικής πλέον τράπεζας, είχαν μπροστά τους πρόταση για μείωση μισθών και εργοδοτικής εισφοράς στο Ταμείο Πρόνοιας τους. Περίπου 300 υπάλληλοι, μέλη της συντεχνίας τραπεζικών υπαλλήλων απέρριψαν την πρόταση. Ο υπουργός σε μια κίνηση ''αποφασίζομεν και διατάσσομεν'' εκδίδει διάταγμα με το οποίο οι ανυπάκουοι υπάλληλοι αναγκάζονται να υπακούσουν. Κρατικός αυταρχισμός.

Συνοψίζοντας. Ένας φιλελεύθερος υπουργός, μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης που κουρεύει καταθέσεις, που κρατικοποιεί τράπεζα και ως εργοδότης πλέον (αλλά και επιδιαιτητής), στη διαφωνία εργοδότη-υπαλλήλων αποφασίζει υπέρ του ιδίου, του εργοδότη-κράτους, καθορίζοντας τους μισθούς με υπουργικό διάταγμα.

Read more

Φυλακές και Ελευθερία

Κάθε φορά που προκύπτει ένα θέμα που αφορά φυλακές και φυλακισμένους, εμφανίζονται οι γνωστοί τύποι με τις πιο κάτω απόψεις:

Άποψη 1: (σχόλιο σε συνέντευξη πρώην βαρυποινίτη, που εξηγεί πως με τον αυταρχισμό και την στέρηση δικαιωμάτων των φυλακισμένων οδηγηθήκαμε στις αυτοκτονίες)

''...Τους στερείται, λέει, το δικαίωμα να πάνε στις ανοικτές φυλακές και να έχουν τις εξόδους τους! Εξόδους και άδειες στους δολοφόνους! Δεν είμαστε σοβαροί σε τούτο τον τόπο. Χωρίς να γνωρίζω οτιδήποτε άλλο, όσα λέει ο βαρυποινίτης ότι κάνει ο Τρυφωνίδης συμφωνούν με την αντιμετώπιση που θα ήθελα και θα ανέμενα να είχαν όσοι πράττουν τέτοιου είδους εγκλήματα. Να τα βλέπουν και όσοι είναι έξω και να σκέφτονται διπλά πριν να διαπράξουν εγκλήματα και όχι να μην τους νοιάζει γιατί οι φυλακές είναι ξενοδοχεία.''

Άποψη 2: (σχόλια σχετικά με φυλακές ''πολυτελείας'' σε σκανδιναβικές χώρες)

''Αυτό δεν είναι φυλακή είναι εξοχή.'' ''Πολλή δημοκρατία πέφτει στη Νορβηγία.'' ''Καλά, και αυτό λέγεται φυλακή; Ξενοδοχείο είναι...'' ''Φτωχοί και άποροι σε λίγο θα διαπράττουν εγκλήματα ώστε να βρεθούν εκεί... Είπαμε, «κανονικές» συνθήκες, αλλά, όχι κι έτσι... Τι είναι αυτό; Σαν ξενοδοχείο 5 αστέρων μοιάζει...''

--------------------------------------------------

Θα επιχειρήσουμε μια ερμηνεία της πιο πάνω προβληματικής κρυφοφασίζουσας οπτικής. Όλοι οι παραπάνω και όσοι συμμερίζονται τις πιο πάνω απόψεις, πιθανόν να μην ξέρουν τι πάει να πει ελευθερία. Δεν ξέρουν τι είναι η ελευθερία και γι' αυτό δεν θεωρούν μεγάλη υπόθεση την απώλεια της. Δεν θεωρούν μεγάλη υπόθεση την απώλεια της, γιατί δεν είχαν ποτέ την ελευθερία τους. Δεν ξέρουν τι είναι ελευθερία, γιατί δεν βρέθηκαν ποτέ κοντά στην πραγματική ελευθερία. Επιπλέον δεν την αναζήτησαν ποτέ αφού αγνοούν ότι υπάρχει πραγματική ελευθερία, καθώς γεννήθηκαν στις συνθήκες αιχμαλωσίας του συστήματος.

Βλέποντας μια ''άνετη'' φυλακή, ξεχνούν ότι στην φυλακή είσαι περιορισμένος σε μια μικρή περιοχή-εγκατάσταση-κτήριο. Και το ξεχνούν γιατί και η καθημερινότητα τους εξελίσσεται και είναι περιορισμένη σε δύο μόνο κτήρια, το σπίτι και τη δουλειά. Το σώμα τους είναι ήδη φυλακισμένο στο δικό τους μίζερο, βρώμικο, μοναχικό, ανέραστο ''κλουβί'', οπότε βλέποντας τις ''ωραίες'' εγκαταστάσεις μιας σκανδιναβικής φυλακής, ζηλεύουν. Η ''πολυτελής'' φυλακή στην οποία δεν αισθάνεσαι μοναξιά, ούτε είναι βρώμικη, αλλά έχει δωμάτια για ψυχαγωγία και δεν είναι μίζερη, φαίνεται ξενοδοχείο. Βέβαια λείπει ο έρωτας, αλλά ο έρωτας έτσι κι αλλιώς λείπει από την μίζερη ζωή τους.

Θεωρούν ότι εύκολα μπορούν να μπουν στη θέση κάποιου κρατούμενου σε μια ''άνετη'' φυλακή. Δεν φοβούνται την απουσία των ερεθισμάτων της κοινωνίας, γιατί είναι ήδη σε μερική αναισθησία και δεν έχουν συναισθήματα για το κοινωνικό σύνολο. Δεν αντιδρούν γιατί τους ψεκάζουν(!), αλλά κατά βάθος ξέρουν ότι είναι δειλοί και πνευματικά ανάπηροι, άρα ήδη έγκλειστοι σε μια δική τους ''άνετη'' και ''βολική'' φυλακή. Άρα κάνουν εύκολα το νοητικό άλμα, όπου ταυτίζονται υποτίθεται με ένα κρατούμενο, αφού και οι ίδιοι είναι αιχμάλωτοι κάτω από το χοντρό πετσί τους, μουλιάζοντας στην μικροπρέπεια τους.

Θεωρούν ότι μια ''άνετη και πολυτελής φυλακή'' δεν είναι κάτι που τρομάζει έναν κρατούμενο, άρα δεν θα σωφρονίσει τον κρατούμενο, αφού πιστεύουν ότι οι κακές συνθήκες κράτησης σωφρονίζουν και ότι ο φόβος του εγκλεισμού σε μια φυλακή είναι αποτρεπτικός για το έγκλημα.

Δεν ξέρουν τι χάνει κάποιος στη φυλακή, γιατί δεν το είχαν ποτέ πραγματικά. Ακόμα και η επίφαση ελευθερίας που νιώθουν, δεν καλλιεργείται ώστε να γίνει πραγματική ελευθερία, ώστε να εκτιμηθεί η αξία της και κατ' επέκταση η απώλεια της από κάποιον συνάνθρωπο. Επιπλέον δεν νοιάζονται αυτούς που την χάνουν, ούτε και ψάχνουν τους λόγους που κάποιοι χάνουν την ελευθερία τους. Δεν εξετάζουν τις αιτίες που σπρώχνουν στο έγκλημα και τον τρόπο που το κράτος τιμωρεί, γιατί δεν νοιάζονται. Δεν νοιάζονται γιατί δεν αγαπούν τον συνάνθρωπο, ούτε και την ελευθερία του που είναι κομμάτι της δικιάς τους. Και δεν ξέρουν ότι η ελευθερία του δίπλα συνδέεται με την δικιά τους, γιατί δεν ξέρουν ούτε πως είναι η δικιά τους πραγματική ελευθερία, ούτε του δίπλα, ούτε και του συνόλου.

Read more

Η ερευνητική δημοσιογραφία του ΡΙΚ και οι ικανότεροι

Το περασμένο Σαββατοκύριακο, περίπου 200 κρατούμενοι απείχαν από το συσσίτιο στις φυλακές, προκειμένου:

''να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για τα μέτρα που λαμβάνονται από τη διεύθυνση των φυλακών, αφού η διαβίωση των κρατουμένων επιδεινώνεται λόγω αποφάσεων και ενεργειών της διεύθυνσης. Υποστηρίζουν ότι, ενώ το ποσό που αντιστοιχούσε καθημερινώς σε κάθε κρατούμενο για τροφοδοσία ήταν 4,14 ευρώ, μειώθηκε στα 2,70 ευρώ. Προχθές, σε κάθε 6 κρατούμενους αντιστοιχούσε ένα πόδι από κοτόπουλο! Η κατάσταση όπως περιγράφεται από κατάδικους και δεσμοφύλακες είναι εκρηκτική. Μετά τις τρεις αυτοκτονίες και τις απόπειρες αυτοκτονιών επικρατεί ένταση, καθώς δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο.'' Πολίτης 6/6/2014

Το ΡΙΚ, στρατευμένο στον αγώνα για ''πολύπλευρη και αντικειμενική ενημέρωση'' προέβαλε στο κεντρικό του δελτίο, το παρακάτω ρεπορτάζ:

Δηλαδή ο δημοσιογράφος ρώτησε τον Τρυφωνίδη αν όλα είναι εντάξει στις φυλακές, και αυτός του είπε ότι όλα βαίνουν καλώς. Και όχι μόνο βαίνουν καλώς, αλλά ''αποκαλύπτει'' ότι έχει να αντιμετωπίσει και οργανωμένο σχέδιο ελέγχου των φυλακών από βαρυποινίτες. Αφού λοιπόν ο Τρυφωνίδης είπε ότι όλα είναι εντάξει και ότι έχουμε να κάνουμε με μια συνομωσία, το ρεπορτάζ-έρευνα του δημοσιογράφου υιοθετεί πλήρως την γραμμή Τρυφωνίδη. Του ίδιου ανθρώπου, που βαραίνεται με τις περσινές εξευτελιστικές αποφάσεις-οδηγίες για την ''ευπρεπή εμφάνιση'' των κρατουμένων, με τρεις αυτοκτονίες και πολλές απόπειρες αυτοκτονίας.

Το ρεπορτάζ προβλήθηκε τη Δευτέρα. Χτες Παρασκευή, αποκαλύφθηκε  η υπόθεση ομαδικού βιασμού κατ' εξακολούθηση και σήμερα είχαμε μια νέα απόπειρα αυτοκτονίας.

Εντωμεταξύ ο υπουργός, που θα έπαιρνε μέτρα μετά την τελευταία αυτοκτονία, κάλεσε τον Τρυφωνίδη για διευκρινίσεις. Σήμερα, μετά την υπόθεση βιασμού και τη νέα απόπειρα, δήλωσε ότι δεν θα κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί, όπως γινόταν μέχρι σήμερα (παραδεχόμενος ότι έκρυβε προβλήματα κάτω από το χαλί), αλλά -για άλλη μια φορά- θα πάρει μέτρα. Μάλλον περιμένει τον Τσαλακό να αναλάβει διευθυντής στο ΡΙΚ, ώστε το έργο του να προβάλλεται καλύτερα καθώς θα παίρνει τα μέτρα.

Εν κατακλείδι, βλέπεις στην τηλεόραση τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και τα άτομα που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας ως τα ικανότερα και σκέφτεσαι ότι:

...ο ισχυρός υπήρξε κάποτε ένας πολύ μικρός ανθρωπάκος, αλλά ανέπτυξε μια σημαντική ικανότητα. Αναγνώρισε την ποταπότητα και την ανεπάρκεια των σκέψεων και των πράξεών του. Κάτω από την πίεση κάποιου έργου που θεώρησε σημαντικό, έμαθε να διακρίνει ότι η μικρότητα κι η ευτέλεια του απειλούσαν την ευτυχία του. Με άλλα λόγια ο ισχυρός γνωρίζει πότε και σε τι είναι ανθρωπάκος.

WILHELM  REICH - ΑΚΟΥ ΑΝΘΡΩΠΑΚΟ

Υ.Γ: Εννοείται ότι δεν περιμένουμε κανένα ανθρωπάκo της εξουσίας να λάβει μέτρα για μια ''καλύτερη φυλακή'', διότι στεκόμαστε απέναντι σε κάθε φυλακή, είτε αυτή φυλακίζει σώματα ή πνεύματα.

Update: Το ψεσινό άρθρο ήδη ξεπεράστηκε από τα γεγονότα. Ακόμα μια αυτοκτονία, πολλαπλάσιες υποσχέσεις από την ιεραρχία. Το τραγικό γεγονός, γελοιοποίησε και τον πρόεδρο που νωρίς το απόγευμα επισκέφτηκε το θύμα των ομαδικών βιασμών, στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας όπου νοσηλεύεται. Λες και ήταν μια απάντηση στην μπουρδολογία που αράδιασε μπροστά στα μικρόφωνα κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο. Το επικοινωνιακό πυροτέχνημα δεν άντεξε μέχρι το βραδινό δελτίο.

Read more