Παρασκευή 14 Νοεμβρίου 2014

Ψεύτικες ειδήσεις: Η Ρωσία απειλεί την Τουρκία με πόλεμο


Μια είδηση που κυκλοφορούσε ευρέως τις τελευταίες μέρες σε διάφορες περιθωριακές σελίδες ''ειδήσεων'', βρήκε το δρόμο και κατέληξε σε παγκύπριο μέσω ενημέρωσης, την ιστοσελίδα του ant1, ant1iwo.

Η ''είδηση'' αφορούσε τηλεφωνική συνομιλία Ερτογάν και Πούτιν όπου ο δεύτερος, κάνοντας πραγματικότητα την ονείρωξη κάθε εθνικιστή-παϊσιολάγνου, απείλησε τον πρώτο με πόλεμο και αφανισμό. Η ''είδηση'' περιέχει τηλεφωνικό διάλογο αυτολεξεί και βίντεο με αναπαράσταση του. Φτάνοντας στο σημείο του διαλόγου καταλαβαίνει κανείς ότι αποτελεί μνημείο γραφικότητας εμπνευσμένο από γκαγκστερικές ταινίες.


Στη σελίδα του ant1, η είδηση αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα Moscow Times, όπως κάθε άλλο περιθωριακό μέσο που αναπαρήγαγε την ''είδηση''. Ο ant1 όμως θέλοντας να δώσει και μια δόση αληθοφάνειας, πρόσθεσε στο τέλος της ''είδησης'' ένα πραγματικό γεγονός, με πηγή το BBC!

Ψάχνοντας βέβαια με διάφορες λέξεις κλειδιά στο περιβόητο Moscow Times, τέτοια είδηση δεν υπάρχει. Οπότε το ''ξανθό γένος'' μάλλον αναβάλει την διάσωση μας.

''Άρθρο'' της Μαρίνα Χατζηκώστα. Στο ρόλο του Πούτιν, ο Πέτρος Μελαίσης.

Update: Η ''είδηση'' κατέβηκε.

Read more

Πέμπτη 24 Απριλίου 2014

3D printing. Σπιτιών

Έχω εμμονή με το οκτάωρο, την κατάργηση του και γενικά με την ελαχιστοποίηση των ωρών εργασίας. Από την αρχή της χρονιάς, που ανανέωσα την άδεια κυκλοφορίας της μάνας μου και είδα την έκπληξη στο πρόσωπο της καθώς έβγαινε τυπωμένη στον εκτυπωτή, είπα ότι πρέπει να ασχοληθώ περισσότερο με αυτό το θέμα. Γιατί όταν η μάνα σου, που δεν είναι ''του πανεπιστημίου'', γυρίζει και σου λέει, ''είδες ευκολία το ίντερνετ, ούτε χαμένες ώρες σε ουρές, ούτε υπάλληλοι για σφραγίδες και μασκαραλίκια'', καταλαβαίνεις ότι μια (A)λφα λογική την έχουν όλοι εξαρχής. Στην πορεία είναι που χάνεται η μπάλα.

Δεν χρειάζεται να δουλεύουμε όλοι οκτάωρο, και δεν θα εκλείψει ποτέ η ανεργία σε καμιά χώρα της Γης, ειδικά σε προηγμένες χώρες επειδή ακριβώς είναι προηγμένες τεχνολογικά και καμιά χώρα δεν οπισθοδρομεί στην πορεία προς την τεχνολογική ανάπτυξη. Εκτός από την ανεργία που δημιουργεί συστηματικά το κεφάλαιο, αναπόφευκτα η μηχανή αντικαθιστά τον άνθρωπο. Θέσεις εργασίας καταργούνται και θα καταργούνται πάντα, γιατί δεν έχουν νόημα καθώς η τεχνολογία εξελίσσεται.

Σύντομα θα μπορούμε να τυπώνουμε τα σπίτια μας, και τα σπίτια χιλιάδων ανθρώπων, σε κάθε περιοχή του πλανήτη, καλύπτοντας μια από τις βασικότερες ανάγκες μας, με σημαντικά λιγότερα εργατικά χέρια. Σύμφωνα με τον εμπνευστή της συσκευής, θα υπάρχει μείωση 45%-55% στο εργατικό κόστος. Δηλαδή χιλιάδες τεχνίτες οικοδόμοι άνεργοι σε κάθε χώρα, αναπόφευκτα.




Η πρόοδος της τεχνολογίας προστάζει την μείωση της εργασίας. Η μείωση της εργασίας σε συνάρτηση με την αναγκαιότητα κάλυψης των βασικών αναγκών των ανθρώπων, προστάζει το σπάσιμο του δεσμού εργασίας-αμοιβής-επιβίωσης. Αν χρειάζεται να δουλεύεις για να αμείβεσαι ώστε να καλύπτεις τις ανάγκες σου, τότε κάποτε ίσως να ''περισσεύεις'', άρα δεν θα αμείβεστε και άρα δεν θα καλύπτεις τις ανάγκες σου.

Παρ όλη την ανάπτυξη της τεχνολογίας τους περασμένους αιώνες, προκειμένου να διατηρηθεί η παράλογη σύνδεση εργασίας-αμοιβής (και κέρδους για το κεφάλαιο)-επιβίωσης, το καπιταλιστικό κράτος δημιουργούσε αχρείαστες δουλειές, ώστε να απασχολούνται κάπως, κάποια κομμάτια του εργατικού δυναμικού που ετίθεντο στο περιθώριο. Έτσι δημιουργήθηκαν σύνορα και συνοριοφύλακες, τελωνεία και τελωνειακοί, νέοι φόροι και εφοριακοί, έξτρα στρατός, έξτρα αστυνομία, διευθυντές, υποδιευθυντές, κλητήρες, παντός είδους γραφειοκράτες που δεν παράγουν κάτι ουσιαστικό, αλλά ανατροφοδοτούν τον τεράστιο παρασιτικό οργανισμό στην πλάτη της κοινωνίας, το Κράτος. Και το Κράτος με τη σειρά του φροντίζει ώστε η σχέση εργασία-μισθός-επιβίωση να διαιωνίζεται, εκπληρώνοντας τον σκοπό για των εμπνευστών του.

Με την πάροδο των χρόνων και την ανάπτυξη της τεχνολογίας που αντικαθιστά την εργασία από τον άνθρωπο, η ανάγκη να δοθεί ένα τέλος στην εξάρτηση της ζωής από την μισθωτή εργασία γίνεται πιο επιτακτική. Γιατί όσο χρειάζεται να δουλεύουμε ώστε να αμειβόμαστε για να ζήσουμε, πάντα κάποιοι θα περισσεύουν και θα πεθαίνουν.

Περισσότερα: http://www.youtube.com/results?search_query=Contour+Crafting
Read more

Κυριακή 23 Φεβρουαρίου 2014

Το Bitcoin μας έλειπε

Αύριο Δευτέρα 24/02 θα γίνουν τα αποκαλυπτήρια του ''neo''. Ο ''neo'' θα είναι μια νέα πλατφόρμα συναλλαγών και διαπραγμάτευσης bitcoin. Ότι δηλαδή έλειπε από την Κύπρο της κρίσης, αφού σε τέτοιες περιόδους, οι παρασιτικές δραστηριότητες στην οικονομία περνούν σε άλλο επίπεδο.

Κάποια χαρακτηριστικά του bitcoin εν συντομία:
  • Είναι ένα εικονικό νόμισμα που δεν ελέγχεται από κανένα κράτος.
  • Παράγονται από πράξεις σε υπολογιστή. Δηλαδή βάζεις τον υπολογιστή σου να κάνει κάποιους υπολογισμούς σε ένα ειδικό πρόγραμμα, ώστε να παραχθεί ένα bitcoin.
  • Ο αριθμός bitcoins που θα παραχθεί είναι προκαθορισμένος. Όσα πιο πολλά bitcoins παράγονται, τόσο δυσκολεύουν οι υπολογισμοί που καλείται να εκτελέσει ο υπολογιστής ώστε να παράξει bitcoins.
Αρχικά η απόκτηση ενός bitcoin μπορούσε να γίνει εύκολα από ένα οικιακό υπολογιστή. Έβαζες τον υπολογιστή σου να εκτελέσει υπολογισμούς στο κατάλληλο πρόγραμμα και αποκτούσες bitcoins. Μετά εμφανίστηκαν οι πλατφόρμες αγοραπωλησιών bitcoin, όπου με την ανάλογη προμήθεια επί των πράξεων μπορούσες να αποκτήσεις το εικονικό νόμισμα άμεσα.

Μετά από κάποια χρόνια, όταν άρχισε να γίνεται γνωστό το νέο νόμισμα, η παραγωγή του από ένα οικιακό υπολογιστή έφτασε να χρειάζεται μέρες ή μήνες, αφού ο αλγόριθμος παραγωγής δυσκόλευε. Τότε εμφανίστηκαν εταιρείες που πουλούσαν ''οικιακούς υπερ-υπολογιστές'' πολλαπλάσιας υπολογιστικής δυνατότητας από ένα απλό υπολογιστή, που μπορούσαν να παράξουν bitcoins σε διάστημα ωρών ή ημερών.

Στις μέρες μας φαίνεται να περνάμε σε μια 3η φάση, όπου διάφοροι οργανισμοί και εταιρείες πραγματοποιούν πλέον συναλλαγές σε bitcoin και αυτό διαφημίζεται από την πλατφόρμα συναλλαγών bitcoin, σε τηλεοπτικά κανάλια πανεθνικής εμβέλειας.

Γιατί αυτό είναι επικίνδυνο; Εκτός από το ανήθικο κομμάτι της υπόθεσης bitcoin, (όπου κερδίζεις χωρίς κόπο χρήματα άλλων, που ελπίζουν να κερδίσουν χρήματα άλλων ή χάνεις τα χρήματα σου, γιατί έλπιζες να κερδίσεις χρήματα από άλλους, που έλπιζαν να κερδίσουν χρήματα από άλλους κ.τ.λ), υπάρχει και η εξής παράμετρος:

Το bitcoin είναι ένα αυστηρά ιεραρχικό πείραμα. Από τον τρόπο που είναι δομημένο αποκτά ένα πυραμιδωτό σχήμα, με την αριστοκρατία στην κορυφή και από κάτω την όλο και πιο “φτωχή” πλέμπα. Για ένα πείραμα που θέλει να είναι παγκόσμιο, μια πολύ μικρή χούφτα ανθρώπων κατέχει πάνω από το 50% των bitcoins που κυκλοφορούν. 2300 λογαριασμοί κατέχουν συνολικά περίπου 6εκ. bitcoin δηλαδή πάνω από τα μισά bitcoin που κυκλοφορούν. Κι όταν λέμε 2300 λογαριασμοί δεν εννοούμε 2300 άνθρωποι. Εννοούμε πολύ λιγότεροι καθώς πολλοί έχουν παραπάνω από έναν λογαριασμό. Στην ουσία αν ήθελες να είσαι πλούσιος χωρίς να φαίνεται ότι είσαι πλούσιος, θα έφτιαχνες 30 λογαριασμούς/πορτοφόλια και θα μοίραζες τα bitcoin σου σε αυτά. Ακόμα χειρότερα μόλις 85 λογαριασμοί κατέχουν το 1/6 των bitcoin που κυκλοφορούν. Για ένα νόμισμα που βαυκαλίζεται πως θα είναι παγκόσμιο αυτή η αριστοκρατία των λιγότερο από 2300 ανθρώπων είναι πιο μικρή και από τη σημερινή κάστα των πολύ πλούσιων.

Ακόμα και στις πολύ άνισες ΗΠΑ, το περίφημο 1% των πιο πλούσιων αποτελείται από 3,2 εκατομμύρια ανθρώπους. Στο bitcoin συμπαν αποτελείται από λιγότερο από 85 λογαριασμούς. Η συνολική αριστοκρατία στις ΗΠΑ αποτελείται από περίπου από 30εκ. ανθρώπους, δηλαδή περίπου το 10% του πληθυσμού όταν στο bitcoin σύμπαν η αριστοκρατία αποτελείται από λιγότερο από 2300 λογαριασμούς σε σύνολο ενός πλανήτη (άντε μισού αν βγάλουμε τους ξυπόλυτους που δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ οι κακόμοιροι). Ακόμα και ο σκρούτζ μακ ντακ είναι σοσιαλιστής εμπρός στα στατιστικά του bitcoin. Ακόμα και ο Bill Gates μαζί με τον Steve Jobs και τον Waren Buffet, δεν είναι παρά τα παιδιά της διπλανής πόρτας.


Αυτό σημαίνει ότι μια χούφτα ανθρώπων σε κάποια γωνιά της Γης, που κατέχουν μεγάλα bitcoin πορτοφόλια, μπορούν με μια πράξη από τον υπολογιστή τους, να ρίξουν την τιμή του νομίσματος (και να αγοράσουν αργότερα φτηνά) και οι bitcoin αποταμιεύσεις των δύσμοιρων κυπρίων να εξαϋλωθούν όπως στην περίοδο του χρηματιστηρίου. Χώρια οι επιθέσεις που δέχονται τέτοιες σελίδες...

Δύο διαφωτιστικά άρθρα για το bitcoin, εδώ.

Read more

Σάββατο 8 Φεβρουαρίου 2014

Πέτρος Κροπότκιν - Η Κατάκτηση του Ψωμιού


Με την ευκαιρία του θανάτου του Κροπότκιν μια μέρα σαν σήμερα, προτείνουμε ένα σημαντικό βιβλίο του, στο οποίο παραθέτει με απλό τρόπο το όραμα του για μια διαφορετική κοινωνική διάρθρωση. Ξεκινώντας από τους λόγους και την αναγκαιότητα για την αλλαγή του κοινωνικού μοντέλου, ξεδιπλώνει τον τρόπο με τον οποίο αυτή η αλλαγή μπορεί να πετύχει κατά τη διάρκεια της κοινωνικής επανάστασης και σύμφωνα με ποιες αρχές θα λειτουργήσει στη συνέχεια η κοινωνία.

Παρότι αποτελεί μια συλλογή άρθρων που εκδόθηκαν σε βιβλίο το 1892, η τεχνολογική εξέλιξη και η πρόοδος σε τομείς που αφορούν τις θεμελιώδης ανάγκες του ανθρώπου, ενισχύουν την οπτική και τον τρόπο σκέψης του Κροπότκιν. Για παράδειγμα, στο θέμα του αναγκαίου χρόνου εργασίας, υποστηρίζει ότι ένα τρίωρο εθελοντικής εργασίας αρκεί για την εξασφάλιση όλων των αναγκαίων αγαθών, αφού στην αγροτική καλλιέργεια λόγου χάριν, η συμβολή του ατμοκίνητου(!) τρακτέρ είναι καθοριστική σε σχέση με το άροτρο! Βέβαια, αν και η πρόοδος ενισχύει την πίστη ότι μια νέα κοινωνία μπορεί να λειτουργήσει, η αλλαγή προς αυτήν δυσκολεύει λόγω ισχυροποίησης του κράτους.

Αρκετές δομές της κοινωνίας έχουν αλλάξει, το ισχυρό σύγχρονο κράτος ταυτίζεται συχνά με το έθνος, τα σύνορα η ιθαγένεια και η μετανάστευση ελέγχονται έντονα και η οικονομική δραστηριότητα είναι πιο πολυμορφική. Ο
ι τρόποι παραγωγής κεφαλαίου έχουν περάσει σε άλλα επίπεδα και ο καπιταλισμός μοιάζει περισσότερο με καθαρό τζόγο, αφού π.χ οι διάφοροι επενδυτές μπορούν να κερδίσουν χρήματα ποντάροντας σε αποτελέσματα πράξεων άλλων ή εμπορευόμενοι καθαρό αέρα, δηλαδή χωρίς να εκμεταλλεύονται άμεσα οι ίδιοι την πραγματική εργασία άλλων. Η ουσία της επιχειρηματολογίας του Κροπότκιν όμως παραμένει διδακτική και μπορεί να ενσπείρει την επαναστατική λογική.

Γενικά, η επιχειρηματολογία 19ου αιώνα του Κροπότκιν, απογυμνώνει πολλά ρεφορμιστικά αιτήματα που υιοθετήθηκαν από διάφορα ''επαναστατικά'' κινήματα, τα τελευταία 100 χρόνια, τα οποία αιτήματα δεν έχουν νόημα σε μια ελευθεριακή κοινωνία. Η επαφή με τη γενική εικόνα μιας τέτοιας κοινωνίας, απομυθοποιεί συνθήματα τύπου ''θέσεις εργασίας για όλους, οκτάωρο-πενθήμερο'' σε μια εποχή τεχνολογικών αλμάτων και για μια κοινωνία όπου πραγματικά δεν θα χρειάζεται να δουλεύουν όλοι και για οκτάωρο*.

Το βιβλίο απαντά σε αρκετά ερωτήματα και τελειώνοντας την ανάγνωση του θα έχετε σίγουρα κερδίσει σημαντική γνώση. Δ
ιαβάζεται εύκολα και το βρίσκεται εδώ ή εδώ ή το δανείζεστε σε χάρτινο βιβλίο, για το οποίο κόπηκαν δέντρα, στέλνοντας ένα μήνυμα. Ή αγοράστε το ώστε να το δανείσετε και παρακάτω.


*Για το ίδιο θέμα, αλλά με μια πιο ανάλαφρη, περίεργη (σαν τρολλάρισμα) και σύντομη προσέγγιση, Το δικαίωμα στην τεμπελιά του μαρξιστή Paul Lafarge.
Read more

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2014

Πως γίνονται οι ιδιωτικοποιήσεις


Έχετε  ένα ακίνητο στο οποίο κατοικείτε και θέλετε να το αξιοποιήσετε. Επειδή εσείς δεν είστε ειδικός για να πετύχετε την καλύτερη δυνατή αξιοποίηση προσλαμβάνετε έναν χρηματοοικονομικό σύμβουλο τον οποίο πληρώνετε προκαταβολικά και ο οποίος σας προτείνει τα παρακάτω.

Ο ίδιος αυτός σύμβουλος να "αγοράσει" το ακίνητό σας αντί 100.000 ευρώ, με τους παρακάτω όρους :

  1. Επειδή αυτός δεν διαθέτει ρευστό θα τον δανείσετε εσείς 100.000 άτοκα χωρίς 
    χρονικό όριο και συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα πότε θα σας τα επιστρέψει.
  2. Εσείς αναλαμβάνετε την υποχρέωση ότι θα πληρώνετε (εγγυημένο ενοίκιο) 1250 ευρώ το μήνα με τιμαριθμική προσαρμογή ανά χρόνο, επί 20 χρόνια. (Χωρίς να υπολογίσουμε τις ετήσιες αυξήσεις σε 20 χρόνια θα έχετε καταβάλλει στον "αγοραστή"  1250x12x20 = 300.000 ευρώ).
  3. Εσείς αναλαμβάνετε την συντήρηση του ακινήτου.
  4. Ο "αγοραστής" απαλλάσσεται από φόρο μεταβίβασης, φόρο ιδιοκτησίας, φόρο εισοδήματος, Φ.Α.Π, χαράτσια, κλπ.

Θα μου πείτε ότι αυτά είναι αστεία πράγματα και πρέπει να είστε μεγάλο κορόιδο μόνο και μόνο να συζητάτε όχι να αποδεχτείτε κάτι τέτοιο. Και όμως το Ελληνικό δημόσιο ακριβώς αυτό αποδέχτηκε.

Χρηματοοικονομικός σύμβουλος είναι εταιρείες του Λάτση, αγοραστής είναι η EUROBANK του Λάτση, ακίνητο είναι 28 δημόσια ιδιόχρηστα κτίρια 270.460τ.μ. που πέρασαν στη κατοχή του Λάτση. Στα κτίρια στεγάζονται πέντε υπουργεία (Εσωτερικών, Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης, Πολιτισμού, Παιδείας, Δικαιοσύνης), γενικές γραμματείες, 13 Δ.Ο.Υ, το Γενικό Χημείο του Κράτους, τα αρχηγεία της Αστυνομίας σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σέρρες κ.λ.π.

Όπως καταγγέλλουν  πέντε καθηγήτριες Πανεπιστημίου, (Ελένη Πορτάλιου, Λήδα Καζαντζάκη, Τόνια Κατερίνη, Κωνσταντίνα Βάιου και Μαρία Καραμεσίνη) με μηνυτήρια αναφορά που κατέθεσαν σε βάρος των υπευθύνων του Ταμείου ξεπουλήματος περιουσίας του δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ*), ο  Λάτσης "αγοράζει" 28 δημόσια ιδιόχρηστα κτίρια 261.310.000 ευρώ, με χρήματα του δημοσίου (εκτός από την ανακεφαλαιοποίηση, μόνο τον τελευταίο χρόνο η EYROBANK έλαβε 11.614.000.000. ευρώ) και το δημόσιο θα καταβάλει ενοίκια 2.500.000 ευρώ το μήνα επί 20 χρόνια, συνολικά 2.500.000x12x20 = 600.000.000 ευρώ. 
Το ενοίκιο θα αναπροσαρμόζεται κάθε χρόνο, ο "αγοραστής" απαλλάσσεται από φόρο μεταβίβασης, φόρο ιδιοκτησίας, φόρο εισοδήματος, Φ.Α.Π, χαράτσια κ.λ.π και το δημόσιο θα είναι υπεύθυνο για την συντήρηση των ακινήτων.


Στο ΤΑΙΠΕΔ συμμετέχουν τρεις εκπρόσωποι της τρόικα, η οποία με τους νταβατζήδες και τους εφοπλιστές δεν έχει κανένα πρόβλημα, με το λαό έχει.



ΤΑΙΠΕΔ = Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου
Read more

Πέμπτη 30 Ιανουαρίου 2014

Το δράμα του φιλελεύθερου Χάρη Γεωργιάδη


Τον Χάρη Γεωργιάδη τον έμαθα από μια συνέντευξη του σε εφημερίδα, μια Κυριακή στο χωριό, πριν αρκετά χρόνια. Η συνέντευξη είχε υπότιτλο ή τίτλο ''Είμαι βέρος Λευκωσιάτης'', και βλέποντας από κάτω την φωτογραφία του, η άμεση σκέψη μου ήταν ότι χέστηκε η φοράδα στ' αλώνι. Τότε ήταν ανερχόμενο στέλεχος της νέας γενιάς, της φιλελεύθερης και φιλόδοξης πτέρυγας του ΔΗ.ΣΥ. Η γραμμή του κόμματος ήταν πάντα καμουφλαρισμένη με τη ρητορεία της λαϊκής δεξιάς, της πατρίδας, του έθνους και της θρησκείας, ώστε να πείθονται ευκολότερα οι συντηρητικές μάζες του πληθυσμού. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, στελέχη σαν τον Χάρη Γεωργιάδη να μην μπορούν να ''αναπτύξουν τις αρετές τους'' και να ''δώσουν τις λύσεις που χρειάζεται ο τόπος'' και άλλες τέτοιες σαχλαμάρες.

Από τότε μέχρι σήμερα, οι συνθήκες ''ωρίμασαν'', η παράταξη του Χάρη βρέθηκε στην εξουσία και ο ίδιος στο τιμόνι του υπουργείου φιλελευθερισμού, όπου μπορούσε να εφαρμόσει τις Ιδέες του και να εμφυσήσει στον ταλαίπωρο λαό την ''ελπίδα'' μέσω της αύρας του φιλελευθερισμού (μεγάλη η Χάρη του), που μέχρι τότε βασανίζονταν από τις αποφάσεις των ''κομμουνιστών''.

Να μειωθεί το κράτος, ο έλεγχος του και οι παρεμβάσεις στην ελεύθερη αγορά! Να αποκρατικοποιήσουμε και να ιδιωτικοποιήσουμε! Να αφήσουμε την αγορά να αυτορυθμιστεί και τις εργασιακές σχέσεις να καθοριστούν από τις ανάγκες, την Προσφορά και την Ζήτηση (βοήθεια μας)!

Αλίμονο! Μόλις ανέλαβε ο Χάρης μας, ακούμπησαν πιστόλια στον κρόταφο του αφεντικού του από τα αφεντικά του τους εταίρους του στην Ε.Ε, ώρες αγωνίας, ξενύχτια, πίτσες στις 3 το πρωί, Λάμψη, Φώσκολος, αίμα δάκρυα και ιδρώτας και τελικά... Κούρεμα Καταθέσεων!

Ο Χάρης και οι πιστοί φιλελεύθεροι σύντροφοι του, εξαναγκάστηκαν σε μέγιστη βλασφημία, στη μέγιστη ύβρη για το φιλελεύθερο δόγμα. Σε μια παγκόσμια καινοτόμα κίνηση, έβαλαν χέρι σε καταθέσεις! Από τους ''κομμουνιστές'' το περίμενε, από τους φιλελέδες το βρήκε η κυπριακή άρχουσα τάξη.

Κάποιους μήνες μετά, έρχεται και δεύτερο χτύπημα στην ξεφτισμένη φιλελεύθερη συνείδηση του Χάρη μας. Ενώ προσπαθούσε να βάλει σε μια σειρά το θέμα των ιδιωτικοποιήσεων, αφού το κράτος δεν πρέπει να παίζει τον ρόλο του εργοδότη, με βαριά καρδιά αναγκάστηκε να κρατικοποιήσει τράπεζα. Για άλλη μια φορά, άλλα πίστευε και άλλα έπραξε η κυβέρνηση και ο Χάρης. Από αλλού το περίμεναν (θεωρητικά μιλάμε) οι κύπριοι και από αλλού τους ήρθε.

Και φτάνουμε στη χτεσινή μέρα. Οι υπάλληλοι της κρατικής πλέον τράπεζας, είχαν μπροστά τους πρόταση για μείωση μισθών και εργοδοτικής εισφοράς στο Ταμείο Πρόνοιας τους. Περίπου 300 υπάλληλοι, μέλη της συντεχνίας τραπεζικών υπαλλήλων απέρριψαν την πρόταση. Ο υπουργός σε μια κίνηση ''αποφασίζομεν και διατάσσομεν'' εκδίδει διάταγμα με το οποίο οι ανυπάκουοι υπάλληλοι αναγκάζονται να υπακούσουν. Κρατικός αυταρχισμός.

Συνοψίζοντας. Ένας φιλελεύθερος υπουργός, μιας φιλελεύθερης κυβέρνησης που κουρεύει καταθέσεις, που κρατικοποιεί τράπεζα και ως εργοδότης πλέον (αλλά και επιδιαιτητής), στη διαφωνία εργοδότη-υπαλλήλων αποφασίζει υπέρ του ιδίου, του εργοδότη-κράτους, καθορίζοντας τους μισθούς με υπουργικό διάταγμα.



Read more

Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2014

Φυλακές και Ελευθερία

Κάθε φορά που προκύπτει ένα θέμα που αφορά φυλακές και φυλακισμένους, εμφανίζονται οι γνωστοί τύποι με τις πιο κάτω απόψεις:

Άποψη 1: (σχόλιο σε συνέντευξη πρώην βαρυποινίτη, που εξηγεί πως με τον αυταρχισμό και την στέρηση δικαιωμάτων των φυλακισμένων οδηγηθήκαμε στις αυτοκτονίες)

''...Τους στερείται, λέει, το δικαίωμα να πάνε στις ανοικτές φυλακές και να έχουν τις εξόδους τους! Εξόδους και άδειες στους δολοφόνους! Δεν είμαστε σοβαροί σε τούτο τον τόπο. Χωρίς να γνωρίζω οτιδήποτε άλλο, όσα λέει ο βαρυποινίτης ότι κάνει ο Τρυφωνίδης συμφωνούν με την αντιμετώπιση που θα ήθελα και θα ανέμενα να είχαν όσοι πράττουν τέτοιου είδους εγκλήματα. Να τα βλέπουν και όσοι είναι έξω και να σκέφτονται διπλά πριν να διαπράξουν εγκλήματα και όχι να μην τους νοιάζει γιατί οι φυλακές είναι ξενοδοχεία.''

Άποψη 2: (σχόλια σχετικά με φυλακές ''πολυτελείας'' σε σκανδιναβικές χώρες)

''Αυτό δεν είναι φυλακή είναι εξοχή.'' ''Πολλή δημοκρατία πέφτει στη Νορβηγία.'' ''Καλά, και αυτό λέγεται φυλακή; Ξενοδοχείο είναι...'' ''Φτωχοί και άποροι σε λίγο θα διαπράττουν εγκλήματα ώστε να βρεθούν εκεί... Είπαμε, «κανονικές» συνθήκες, αλλά, όχι κι έτσι... Τι είναι αυτό; Σαν ξενοδοχείο 5 αστέρων μοιάζει...''

--------------------------------------------------

Θα επιχειρήσουμε μια ερμηνεία της πιο πάνω προβληματικής κρυφοφασίζουσας οπτικής. Όλοι οι παραπάνω και όσοι συμμερίζονται τις πιο πάνω απόψεις, πιθανόν να μην ξέρουν τι πάει να πει ελευθερία. Δεν ξέρουν τι είναι η ελευθερία και γι' αυτό δεν θεωρούν μεγάλη υπόθεση την απώλεια της. Δεν θεωρούν μεγάλη υπόθεση την απώλεια της, γιατί δεν είχαν ποτέ την ελευθερία τους. Δεν ξέρουν τι είναι ελευθερία, γιατί δεν βρέθηκαν ποτέ κοντά στην πραγματική ελευθερία. Επιπλέον δεν την αναζήτησαν ποτέ αφού αγνοούν ότι υπάρχει πραγματική ελευθερία, καθώς γεννήθηκαν στις συνθήκες αιχμαλωσίας του συστήματος.

Βλέποντας μια ''άνετη'' φυλακή, ξεχνούν ότι στην φυλακή είσαι περιορισμένος σε μια μικρή περιοχή-εγκατάσταση-κτήριο. Και το ξεχνούν γιατί και η καθημερινότητα τους εξελίσσεται και είναι περιορισμένη σε δύο μόνο κτήρια, το σπίτι και τη δουλειά. Το σώμα τους είναι ήδη φυλακισμένο στο δικό τους μίζερο, βρώμικο, μοναχικό, ανέραστο ''κλουβί'', οπότε βλέποντας τις ''ωραίες'' εγκαταστάσεις μιας σκανδιναβικής φυλακής, ζηλεύουν. Η ''πολυτελής'' φυλακή στην οποία δεν αισθάνεσαι μοναξιά, ούτε είναι βρώμικη, αλλά έχει δωμάτια για ψυχαγωγία και δεν είναι μίζερη, φαίνεται ξενοδοχείο. Βέβαια λείπει ο έρωτας, αλλά ο έρωτας έτσι κι αλλιώς λείπει από την μίζερη ζωή τους.

Θεωρούν ότι εύκολα μπορούν να μπουν στη θέση κάποιου κρατούμενου σε μια ''άνετη'' φυλακή. Δεν φοβούνται την απουσία των ερεθισμάτων της κοινωνίας, γιατί είναι ήδη σε μερική αναισθησία και δεν έχουν συναισθήματα για το κοινωνικό σύνολο. Δεν αντιδρούν γιατί τους ψεκάζουν(!), αλλά κατά βάθος ξέρουν ότι είναι δειλοί και πνευματικά ανάπηροι, άρα ήδη έγκλειστοι σε μια δική τους ''άνετη'' και ''βολική'' φυλακή. Άρα κάνουν εύκολα το νοητικό άλμα, όπου ταυτίζονται υποτίθεται με ένα κρατούμενο, αφού και οι ίδιοι είναι αιχμάλωτοι κάτω από το χοντρό πετσί τους, μουλιάζοντας στην μικροπρέπεια τους.

Θεωρούν ότι μια ''άνετη και πολυτελής φυλακή'' δεν είναι κάτι που τρομάζει έναν κρατούμενο, άρα δεν θα σωφρονίσει τον κρατούμενο, αφού πιστεύουν ότι οι κακές συνθήκες κράτησης σωφρονίζουν και ότι ο φόβος του εγκλεισμού σε μια φυλακή είναι αποτρεπτικός για το έγκλημα.

Δεν ξέρουν τι χάνει κάποιος στη φυλακή, γιατί δεν το είχαν ποτέ πραγματικά. Ακόμα και η επίφαση ελευθερίας που νιώθουν, δεν καλλιεργείται ώστε να γίνει πραγματική ελευθερία, ώστε να εκτιμηθεί η αξία της και κατ' επέκταση η απώλεια της από κάποιον συνάνθρωπο. Επιπλέον δεν νοιάζονται αυτούς που την χάνουν, ούτε και ψάχνουν τους λόγους που κάποιοι χάνουν την ελευθερία τους. Δεν εξετάζουν τις αιτίες που σπρώχνουν στο έγκλημα και τον τρόπο που το κράτος τιμωρεί, γιατί δεν νοιάζονται. Δεν νοιάζονται γιατί δεν αγαπούν τον συνάνθρωπο, ούτε και την ελευθερία του που είναι κομμάτι της δικιάς τους. Και δεν ξέρουν ότι η ελευθερία του δίπλα συνδέεται με την δικιά τους, γιατί δεν ξέρουν ούτε πως είναι η δικιά τους πραγματική ελευθερία, ούτε του δίπλα, ούτε και του συνόλου.

Read more

Σάββατο 11 Ιανουαρίου 2014

Η ερευνητική δημοσιογραφία του ΡΙΚ και οι ικανότεροι


Το περασμένο Σαββατοκύριακο, περίπου 200 κρατούμενοι απείχαν από το συσσίτιο στις φυλακές, προκειμένου:

''να εκφράσουν τη διαμαρτυρία τους για τα μέτρα που λαμβάνονται από τη διεύθυνση των φυλακών, αφού η διαβίωση των κρατουμένων επιδεινώνεται λόγω αποφάσεων και ενεργειών της διεύθυνσης. Υποστηρίζουν ότι, ενώ το ποσό που αντιστοιχούσε καθημερινώς σε κάθε κρατούμενο για τροφοδοσία ήταν 4,14 ευρώ, μειώθηκε στα 2,70 ευρώ. Προχθές, σε κάθε 6 κρατούμενους αντιστοιχούσε ένα πόδι από κοτόπουλο! Η κατάσταση όπως περιγράφεται από κατάδικους και δεσμοφύλακες είναι εκρηκτική. Μετά τις τρεις αυτοκτονίες και τις απόπειρες αυτοκτονιών επικρατεί ένταση, καθώς δεν έχει ληφθεί κανένα ουσιαστικό μέτρο.'' Πολίτης 6/6/2014

Το ΡΙΚ, στρατευμένο στον αγώνα για ''πολύπλευρη και αντικειμενική ενημέρωση'' προέβαλε στο κεντρικό του δελτίο, το παρακάτω ρεπορτάζ:


Δηλαδή ο δημοσιογράφος ρώτησε τον Τρυφωνίδη αν όλα είναι εντάξει στις φυλακές, και αυτός του είπε ότι όλα βαίνουν καλώς. Και όχι μόνο βαίνουν καλώς, αλλά ''αποκαλύπτει'' ότι έχει να αντιμετωπίσει και οργανωμένο σχέδιο ελέγχου των φυλακών από βαρυποινίτες. Αφού λοιπόν ο Τρυφωνίδης είπε ότι όλα είναι εντάξει και ότι έχουμε να κάνουμε με μια συνομωσία, το ρεπορτάζ-έρευνα του δημοσιογράφου υιοθετεί πλήρως την γραμμή Τρυφωνίδη. Του ίδιου ανθρώπου, που βαραίνεται με τις περσινές εξευτελιστικές αποφάσεις-οδηγίες για την ''ευπρεπή εμφάνιση'' των κρατουμένων, με τρεις αυτοκτονίες και πολλές απόπειρες αυτοκτονίας.


Το ρεπορτάζ προβλήθηκε τη Δευτέρα. Χτες Παρασκευή, αποκαλύφθηκε  η υπόθεση ομαδικού βιασμού κατ' εξακολούθηση και σήμερα είχαμε μια νέα απόπειρα αυτοκτονίας.

Εντωμεταξύ ο υπουργός, που θα έπαιρνε μέτρα μετά την τελευταία αυτοκτονία, κάλεσε τον Τρυφωνίδη για διευκρινίσεις. Σήμερα, μετά την υπόθεση βιασμού και τη νέα απόπειρα, δήλωσε ότι δεν θα κρύψει τα προβλήματα κάτω από το χαλί, όπως γινόταν μέχρι σήμερα (παραδεχόμενος ότι έκρυβε προβλήματα κάτω από το χαλί), αλλά -για άλλη μια φορά- θα πάρει μέτρα. Μάλλον περιμένει τον Τσαλακό να αναλάβει διευθυντής στο ΡΙΚ, ώστε το έργο του να προβάλλεται καλύτερα καθώς θα παίρνει τα μέτρα.

Εν κατακλείδι, βλέπεις στην τηλεόραση τη διαστρέβλωση της πραγματικότητας και τα άτομα που βρίσκονται σε θέσεις εξουσίας ως τα ικανότερα και σκέφτεσαι ότι:



Υ.Γ: Εννοείται ότι δεν περιμένουμε κανένα ανθρωπάκo της εξουσίας να λάβει μέτρα για μια ''καλύτερη φυλακή'', διότι στεκόμαστε απέναντι σε κάθε φυλακή, είτε αυτή φυλακίζει σώματα ή πνεύματα.

Update: Το ψεσινό άρθρο ήδη ξεπεράστηκε από τα γεγονότα. Ακόμα μια αυτοκτονία, πολλαπλάσιες υποσχέσεις από την ιεραρχία. Το τραγικό γεγονός, γελοιοποίησε και τον πρόεδρο που νωρίς το απόγευμα επισκέφτηκε το θύμα των ομαδικών βιασμών, στο γενικό νοσοκομείο Λευκωσίας όπου νοσηλεύεται. Λες και ήταν μια απάντηση στην μπουρδολογία που αράδιασε μπροστά στα μικρόφωνα κατά την έξοδο του από το νοσοκομείο. Το επικοινωνιακό πυροτέχνημα δεν άντεξε μέχρι το βραδινό δελτίο.

Read more