Δουλειά μόνο σε Κύπριους

Επειδή βλέπω ότι έγινε της μόδας η φράση ''δουλειά σε Κύπριους από δω και μπρος'' και αποκτά και πατριωτικό περιεχόμενο ως μέγιστη έκφραση αλληλεγγύης, και επειδή πλέον θεωρείται ''χρέος'' τάχα μου να στηρίξουμε αυτές τις επιχειρήσεις, ακούστε τα εξής.

Όποιος πάει να ψάξει δουλειά τώρα θα παίρνει μεροκάματο ''ξένου''. Οπότε παραπλανημένε αναγνώστη, ο εχθρός δεν είναι ο ξένος, αλλά ο εργοδότης. Απλά θυμήσου πόσες ιστορίες άκουσες τελευταία που αρχίζουν με μια πρόταση του στυλ

• ενώ έχουμε δουλειά, άρχισαν απολύσεις
• ενώ ξεθεωνόμαστε στη δουλειά μας προειδοποιούν ότι αυτή τελειώνει, αλλά παράλληλα γίνονται συνεντεύξεις
• ενώ με έδιωξε, ο μαλάκας κάνει προσλήψεις χαμηλόμισθων

Την τελευταία πρόταση την άκουσα σήμερα, όταν άτομο από το συγγενικό μου περιβάλλον (ας πούμε ο πατέρας μου), πήγε για ενημέρωση σε βιομηχανία στην οποία μέτοχος είναι και μεγάλος οικονομικός παράγοντας της Κύπρου (ας πούμε ο αρχιεπίσκοπος), η οποία άνοιξε λέει κάποιες ''έκτακτες'' θέσεις. Η δουλειά: ''όποτε σε χρειαστούμε, όσες ώρες σε χρειαστούμε, 8 ευρώ/ώρα, με τις υποχρεώσεις προς το κράτος δικές σου (αν δεν κάνω λάθος, το λεγόμενο ''μπλοκάκι'' στην Ελλάδα)''. Υπάρχουν βέβαια και παραδείγματα των 2-3 ευρώ/ώρα (π.χ σε ξενοδοχεία), αλλά μιλάμε για θέση εξειδικευμένου εργάτη που προ κρίσης αμοιβόταν τουλάχιστον με 10 ευρώ/ώρα, και κυρίως πλήρη κάλυψη ασφαλιστικών εισφορών από τον εργοδότη. Το επιστέγασμα, ο σύζυγος φίλης ενός άλλου συγγενικού μου προσώπου (ας πούμε της μάνας μου), απολύθηκε πριν τρεις μήνες με 28 χρόνια υπηρεσία από τη συγκεκριμένη επιχείρηση ''λόγω κρίσης''.

Ως ιδέα, η εργοδότηση Κυπρίων μπορεί να ακούγεται ελκυστική από τη στιγμή που οι περισσότεροι άνεργοι που ξέρεις είναι Κύπριοι και νοιάζεσαι πραγματικά γι'αυτούς, όμως το ζήτημα δεν είναι η δουλειά, αλλά η αξιοπρεπής δουλειά. Και σε περίοδο οικονομικής κρίσης, όπως θα δούμε σε επόμενες αναρτήσεις, οι εργασιακές ''σχέσεις'' είτε καταλήγουν σε ''φέρε τις παντόφλες, φτιάξε φαϊ και ξύσε μου την πλάτη'' (ξεσάλωμα του εργοδότη), είτε σε ''διαζύγιο'' (κοινωνική επανάσταση).

Οπότε φίλε αναγνώστη το πρόβλημα δεν είναι οι ''ξένοι'', των οποίων τη θέση θέλουν να πάρουμε (σε όλα τα επίπεδα και κυρίως στο μισθολογικό). Όταν φύγουν οι ξένοι θα είμαστε εμείς οι ξένοι στην πατρίδα μας. Γιατί ''...στον κόσμο των αφεντικών είμαστε όλοι ξένοι'', που λέει και ένα παλιό σύνθημα από το μέλλον.