- Δεν παρανόμησε γιατί ό,τι έγινε, έγινε με απόλυτη διαφάνεια, και ο ίδιος κρίνει ότι δεν ήταν παράνομο.
- Δεν παρανόμησε γιατί είναι συνήθης τακτική που ακολουθεί με ''πολλά παιδιά''.
- ''Δεν ήταν κάτι σοβαρό'' γιατί ήταν απλά πρόστιμο ''το πολύ 150 ευρώ'' που δεν προβλέπει φυλάκιση.
- Δεν αισθάνεται ότι έχει κάνει ηθικό παράπτωμα.
Καταρχήν πόσο χρονών είναι ο γιος του κ. γενικού, που θεωρείται ακόμα παιδί; Νόμιζα ότι μετά τα 18 είσαι υπεύθυνος των πράξεων σου. Τα 150 ευρώ είναι ασήμαντο ποσό. Βέβαια, όταν ο μισθός σου κάνει τα 150 ευρώ να φαίνονται ψίχουλα... 150 ευρώ κύριε γενικέ, πλέον αντιστοιχούν σε 5 μεροκάματα ή αλλιώς δουλειά μιας βδομάδας. Επιπλέον, με ένα πρόχειρο ψάξιμο βλέπουμε ότι μέχρι το 2010 ο κ. γενικός, αμοιβόταν με 151.200 ευρώ ακαθάριστα (μισθός+επιδόματα). Σκεφτείτε και τον μισθό του γιού του που είναι καταξιωμένος στο χώρο του και βγάλτε τα συμπεράσματα σας. Έκατσε ολόκληρος γενικός εισαγγελέας και έγραψε ο ίδιος επιστολή την οποία έστειλε στην τροχαία για να σβήσουν 100-150 ευρώ της παράβασης.
4:20: στην ερώτηση ''η πράξη ήταν νομότυπη, είναι και ηθική;''
''Νομότυπη, δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να αμφιβάλει, ο γενικός εισαγγελέας είναι μοναχικός καβαλάρης, είναι ο ίδιος και οφείλει να ενεργεί ο ίδιος, δεν είναι μια εξουσία η οποία είναι συνολική ή ανήκει σε πολλούς, ο γενικός εισαγγελέας είναι ένας και μόνος αποφασίζει για όλα τα άλλα θέματα.''
''Νομότυπη, δεν υπάρχει κανείς που μπορεί να αμφιβάλει, ο γενικός εισαγγελέας είναι μοναχικός καβαλάρης, είναι ο ίδιος και οφείλει να ενεργεί ο ίδιος, δεν είναι μια εξουσία η οποία είναι συνολική ή ανήκει σε πολλούς, ο γενικός εισαγγελέας είναι ένας και μόνος αποφασίζει για όλα τα άλλα θέματα.''
- Αυτή η εξουσία παρέχεται στον γενικό εισαγγελέα από το σύνταγμα, το οποίο σε συνθήκες χρεοκοπίας δεν λαμβάνεται υπόψη κατά τον ίδιο (''όταν κάποιος δεν κρατά να σε πληρώσει ισχύει και πολύ το σύνταγμα;''). Αυτά στο 18:15.
- Τον μοναχικό αυτόν καβαλάρη περιμένουμε, να αποδώσει δικαιοσύνη, αλλά όπως λέει ''δεν έχει δικαίωμα να διαταράξει τις διεθνείς σχέσεις του κράτους (με τις αποφάσεις του)'' στο 23:55. Αυτό νομίζω εξηγεί το γιατί δεν υπήρξαν και ούτε θα υπάρξουν οποιεσδήποτε κυρώσεις σε πολιτικά πρόσωπα, αφού μια πολιτική αναταραχή θα επηρεάσει τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας.
10:14: θεωρεί ότι η βουλή έπρεπε να δεχτεί το 1ο κούρεμα, χωρίς καμία αναφορά στη ληστεία των καταθέσεων που βαφτίζεται φόρος για νομικίστικους λόγους. Λέει ότι αυτό θα ήταν μια ''ισότιμη κατανομή βαρών και διασώζαμε ακόμα και τις τράπεζες'', θεωρώντας ουσιαστικά ότι πρέπει να πληρώσουμε όλοι ανάλογα για τις τράπεζες (γιατί;).
13:12: σε ερώτηση αν η διαδικασία έχει τον όποιο μανδύα νομιμότητας:
13:12: σε ερώτηση αν η διαδικασία έχει τον όποιο μανδύα νομιμότητας:
''Νομίζω πως έχει τον μανδύα νομιμότητας, βεβαίως το θέμα είναι ενώπιον των δικαστηρίων τα οποία θα έχουν και τον τελικό λόγο, η δική μας θέση είναι ότι έχει αυτή την νομική κάλυψη, παρά το γεγονός ότι οι επιπτώσεις πάνω στους ανθρώπους πράγματι είναι πολύ πολύ καταθλιπτικές''.
55:00: Δεν είναι αναγκαίο να επικαλούνται συνεχώς λόγοι δημοσίου συμφέροντος, γιατί οι πρόνοιες του μνημονίου είναι συνταγματικές. ''Το σύνταγμα μας επιτρέπει περιορισμούς [...] σε όλα τα δικαιώματα ακόμη και στα ανθρώπινα δικαιώματα''. (τι μαθαίνει κανείς για το σύνταγμα...)
1:01:44 Καταληκτικό σχόλιο: ''Κοιτάξτε να δείτε, περνούμε πάρα πολύ δύσκολες ώρες, δύσκολους καιρούς, [...], δεν νομίζω ότι πρέπει να περιπαίσουμε σε κατήφεια, έχω γνωρίσει λαούς φτωχούς οι οποίοι ήταν και περήφανοι και χαρούμενοι, και έχω γνωρίσει και λαούς οι οποίοι ήταν πλούσιοι αλλά ήταν σε μιζέρια και κατήφεια. Να μη μας πιάσει αυτό το θέμα, να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με αισιοδοξία και θα ΄ρθουν καλύτερες μέρες είμαι βέβαιος. Αλλά μακρυά από έτσι μιζέρια.''
Εμείς να του αφιερώσουμε τα διαχρονικά λόγια του Μπέρτολ Μπρεχτ που τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, έχουν αρχίσει να πλησιάζουν σε δημοφιλία τον Κοέλο και τον Πλιάτσικα:
55:00: Δεν είναι αναγκαίο να επικαλούνται συνεχώς λόγοι δημοσίου συμφέροντος, γιατί οι πρόνοιες του μνημονίου είναι συνταγματικές. ''Το σύνταγμα μας επιτρέπει περιορισμούς [...] σε όλα τα δικαιώματα ακόμη και στα ανθρώπινα δικαιώματα''. (τι μαθαίνει κανείς για το σύνταγμα...)
1:01:44 Καταληκτικό σχόλιο: ''Κοιτάξτε να δείτε, περνούμε πάρα πολύ δύσκολες ώρες, δύσκολους καιρούς, [...], δεν νομίζω ότι πρέπει να περιπαίσουμε σε κατήφεια, έχω γνωρίσει λαούς φτωχούς οι οποίοι ήταν και περήφανοι και χαρούμενοι, και έχω γνωρίσει και λαούς οι οποίοι ήταν πλούσιοι αλλά ήταν σε μιζέρια και κατήφεια. Να μη μας πιάσει αυτό το θέμα, να αντιμετωπίσουμε τα πράγματα με αισιοδοξία και θα ΄ρθουν καλύτερες μέρες είμαι βέβαιος. Αλλά μακρυά από έτσι μιζέρια.''
Εμείς να του αφιερώσουμε τα διαχρονικά λόγια του Μπέρτολ Μπρεχτ που τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, έχουν αρχίσει να πλησιάζουν σε δημοφιλία τον Κοέλο και τον Πλιάτσικα:
''Αυτοί που βρίσκονται ψηλά, θεωρούνε ταπεινό να μιλάς για το φαΐ. Ο λόγος; Έχουνε κιόλας φάει''
Υ.Γ Μια μικρή ερμηνεία: Στο παρόν κοινωνικοοικονομικό σύστημα (καπιταλισμός), το κράτος με τις τρεις απολήξεις του (εκτελεστική, δικαστική και νομοθετική εξουσία), λειτουργεί σαν υπηρέτης του. Δηλαδή το κράτος με τις δομές και τους θεσμούς του, στηρίζει την εύρυθμη λειτουργία του συστήματος εκμετάλλευσης. Σκέψου ότι σχεδόν όλοι οι νόμοι που ψηφίζει η βουλή και ακολουθούν τα δικαστήρια, αναφέρονται στο χρήμα, στην ιδιοκτησία, στην εργασία και στις ''παράνομες πράξεις'' που συντελούνται χάριν αυτών. Μαζί με το κράτος, στήριξη στο ''σύστημα'' προσφέρουν τα ΜΜΕ και οι μεγάλοι οικονομικοί παράγοντες που σχετίζονται με τη χώρα, ντόπιοι και ξένοι. Η αφηρημένη λοιπόν έννοια ''σύστημα'' ή η φράση ''για όλα φταίει το σύστημα'' αναφέρονται στον καπιταλισμό, ο οποίος συντηρείται, υποβοηθάται και ρυθμίζεται από τους πιο πάνω θεσμούς και εξουσίες.
Μια από τις πιο σημαντικές αν όχι η πιο σημαντική, είναι η δικαστική εξουσία γιατί ο φόβος της φυλάκισης από μια απόφαση της, είναι μέγιστο εργαλείο για να κάνεις ότι ''πρέπει'' ή ότι ''προστάζουν οι νόμοι'' για να ''μην γίνουμε ζούγκλα'' τάχα μου. Τα δικαστήρια λοιπόν δεν δικάζουν με γνώμονα κάποια ηθική βάση που στερεώνεται στις ανάγκες των ανθρώπων αλλά στις ανάγκες διατήρησης του ''συστήματος'' όπως φαίνεται και πιο πάνω, στην απάντηση 13:12.
Δηλαδή η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, αλλά κάνει τα στραβά μάτια ανάλογα με την εξουσία και την οικονομική επιφάνεια του ατόμου που δικάζει. Θυμήσου ότι όταν κάποιος δανειστεί και δεν επιστρέψει κάποια εκατομμύρια, δεν μπαίνει φυλακή αλλά γίνεται διακανονισμός ή έκπτωση στο χρέος. Αλλά όταν κάποιος ''κανένας'' δανειστεί και δεν επιστρέψει δύο χαλούμια πάει φυλακή.
Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ίσως υποστηρίζετε ότι δεν πρέπει να είναι καθώς σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να δείχνει ευαισθησία. Όμως η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, μόνο προς όφελος του ισχυρού. Και σε ένα καπιταλιστικό κράτος, ισχυρός είναι αυτός που κατέχει αξιώματα ή είναι μεγάλος οικονομικός παράγοντας. Αυτό ίσως εξηγεί όλα τα παραπάνω.
Μια από τις πιο σημαντικές αν όχι η πιο σημαντική, είναι η δικαστική εξουσία γιατί ο φόβος της φυλάκισης από μια απόφαση της, είναι μέγιστο εργαλείο για να κάνεις ότι ''πρέπει'' ή ότι ''προστάζουν οι νόμοι'' για να ''μην γίνουμε ζούγκλα'' τάχα μου. Τα δικαστήρια λοιπόν δεν δικάζουν με γνώμονα κάποια ηθική βάση που στερεώνεται στις ανάγκες των ανθρώπων αλλά στις ανάγκες διατήρησης του ''συστήματος'' όπως φαίνεται και πιο πάνω, στην απάντηση 13:12.
Δηλαδή η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, αλλά κάνει τα στραβά μάτια ανάλογα με την εξουσία και την οικονομική επιφάνεια του ατόμου που δικάζει. Θυμήσου ότι όταν κάποιος δανειστεί και δεν επιστρέψει κάποια εκατομμύρια, δεν μπαίνει φυλακή αλλά γίνεται διακανονισμός ή έκπτωση στο χρέος. Αλλά όταν κάποιος ''κανένας'' δανειστεί και δεν επιστρέψει δύο χαλούμια πάει φυλακή.
Η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή και ίσως υποστηρίζετε ότι δεν πρέπει να είναι καθώς σε κάποιες περιπτώσεις πρέπει να δείχνει ευαισθησία. Όμως η δικαιοσύνη δεν είναι τυφλή, μόνο προς όφελος του ισχυρού. Και σε ένα καπιταλιστικό κράτος, ισχυρός είναι αυτός που κατέχει αξιώματα ή είναι μεγάλος οικονομικός παράγοντας. Αυτό ίσως εξηγεί όλα τα παραπάνω.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου