Τουρκία

Πριν κάποιους μήνες, είχα ακούσει ότι η Τουρκία είναι μια χώρα νέων. Τόσο νεανική που μου είχε κάνει φοβερή εντύπωση ώστε να θυμάμαι πόσο. Θυμόμουν ότι το 50% του πληθυσμού είχε ηλικία χαμηλότερη των 35 ετών αλλά θυμόμουν λάθος τελικά, γιατί ψάχνοντας λίγο ανακάλυψα ότι με στοιχεία του 2010, στην Τουρκία ο μισός πληθυσμός έχει ηλικία μικρότερη των 29,2 ετών!

Αυτό το στοιχείο είναι ουσιώδες για την ερμηνεία της έκρηξης των τελευταίων ημερών, αν σκεφτεί κάποιος τους νόμους και τις αλλαγές στην κοινωνική ζωή που επιχειρεί να περάσει το ισλαμιστικό κόμμα του πρωθυπουργού. Νόμοι για τα φιλιά σε δημόσιους χώρους και για το αλκοόλ, φαίνονται εξωφρενικά σε μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που αν και μουσουλμάνοι, δεν έχουν τη θρησκεία ως κεντρικό άξονα στη ζωή τους. Μια νέα Τουρκία μεγαλώνει στο εσωτερικό της Τουρκίας των Ισλαμιστών και των Κεμαλιστών, η Τουρκία των νέων κάτω των 30. Φαινόμενο έντονο στα αστικά κέντρα και ειδικότερα στην Κωνσταντινούπολη όπου οι επιρροές από άλλες κουλτούρες είναι ισχυρές και ο τρόπος σκέψης πιο ''δυτικός''.

Αυτή η νέα Τουρκία πλήττεται εντονότερα από τις στρατηγικές της παλιάς που έχωσε την χώρα στην αγκαλιά του Δ.Ν.Τ με όλες τις κλασσικές κοινωνικές και οικονομικές συνέπειες μιας τέτοιας κίνησης. Ανάπτυξη θεμελιωμένη σε μισθούς επιβίωσης και παράλληλη αύξηση του κόστους ζωής. Οπότε ο μισός πληθυσμός στην Τουρκία βλέπει το εξής: Τη χώρα να κινείται οικονομικά προς τα ''εμπρός'', κατευθείαν προς τον γκρεμό της καπιταλιστικής ''ανάπτυξης'', που θα τον φέρει στο όριο της επιβίωσης, και κοινωνικά προς τα πίσω, σε ένα καθεστώς περιορισμών στη βάση θρησκευτικών νορμών.

Κλείνοντας, ένα μικρό άρθρο εδώ για την οικονομία της Τουρκίας και τις επιπτώσεις της παρουσίας του Δ.Ν.Τ. Και μια ευχή, να πάρουν οι διαμαρτυρίες τη μορφή γενικευμένης κοινωνικής εξέγερσης με ριζοσπαστικά αιτήματα.