Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κούρεμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα κούρεμα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 6 Απριλίου 2013

Το κούρεμα καταθέσεων ως εξελικτική μεταμόρφωση του συστήματος

Η κορώνα του κεφαλαιοκρατικού συστήματος (καπιταλισμός), το κύριο γρανάζι του είναι οι τράπεζες. Είναι ο μηχανισμός που σπρώχνει τους ανθρώπους που ασκούν πραγματική εργασία στις επιχειρήσεις του κάθε κεφαλαιοκράτη, να συνεχίζουν να την ασκούν προς όφελος του, ώστε να αποπληρώσουν τα δάνεια τους κ.τ.λ. Επιπλέον είναι ο μηχανισμός διαμέσου του οποίου οι εργαζόμενοι δίνουν ένα ποσοστό του πλούτου που παράγουν οι ίδιοι, στους ιδιοκτήτες και στους μετόχους των τραπεζών, υπό μορφή τόκων. Με λίγα λόγια, είναι ο μηχανισμός που σε σπρώχνει να δουλεύεις ώστε να γεμίζεις τις τσέπες του καπιταλιστή.

Η εξέλιξη των τελευταίων ημερών (κούρεμα καταθέσεων), πιστεύω ότι είναι η προσπάθεια καθιέρωσης ενός νέου αυτόματου μηχανισμού ''αυτo-ίασης'', χρησιμοποιώντας και τα λεφτά των καταθετών. Οι μεγαλοκαπιταλιστές δηλαδή, προκειμένου να μην κινδυνεύουν ανά διαστήματα τα εργαλεία του συστήματος εκμετάλλευσης (του φτωχού από τον πλούσιο) με κατάρρευση, είναι διατεθειμένοι να δίνουν κάθε τόσο ένα ποσό από τα υπερκέρδη τους, μαζί με τους μικροκαταθέτες.

Από αυτό το σύστημα αυτ
o-ίασης, ο μεγαλοκαπιταλιστής θα βγει διπλά κερδισμένος.
α) Διατηρείτε ζωντανό και δεν αμφισβητείται-κινδυνεύει το παρόν μοντέλο παραγωγής πλούτου (οι φτωχοί να δουλεύουν για τους πλούσιους), και ειδικά η προμετωπίδα του, οι τράπεζες.
β) Με το κούρεμα, ο μεγαλοκαπιταλιστής δεν επηρεάζεται παρά ελάχιστα, όμως στον μικροκαταθέτη αυξάνεται η πίεση για επιβίωση, οπότε εμφανίζεται διατεθειμένος να δουλέψει με χαμηλότερο κόστος ώστε να επιβιώσει ή και να αποπληρώσει δάνεια. Και φυσικά θα στραφεί στον κεφαλαιοκράτη για δουλειά.

Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, με τη διατήρηση του χρυσού μηχανισμού του συστήματος, τα χρήματα που θα θυσιαστούν, να επιστρέψουν ξανά στις μεγάλες τσέπες, μέσω της εργασίας του καθενός. Η ύπαρξη διαβαθμίσεων στις ανώτερες τάξεις, δημιουργεί και την εξής σχέση: Όσα περισσότερα βγάζεις, τόσο σε συμφέρει η νέα πατέντα, γιατί θα τα αναπληρώσεις γρηγορότερα βάζοντας τα μικρότερα ψάρια να δουλέψουν εντατικότερα.

Το καπιταλιστικό σύστημα είναι ευέλικτο, αναμορφώνεται, εξελίσσεται και επινοεί νέες μεθόδους αυτοσυντήρησης. Αυτό ακριβώς αποτελεί η καινοφανής λύση του κουρέματος καταθέσεων. Μια εξέλιξη του συστήματος εκμετάλλευσης. Μια άμυνα, ένα μέτρο αυτοπροστασίας του πυρήνα του, των τραπεζών.

Το κούρεμα καταθέσεων, αν δεν εφαρμοστεί στην Κύπρο, θα εφαρμοστεί κάπου αλλού αργά ή γρήγορα. Πρέπει να δημιουργηθεί κάπου ένα προηγούμενο, ώστε να ακολουθείται σαν παράδειγμα.  Έτσι και αλλιώς δεν υπάρχει τράπεζα στο φεγγάρι ώστε να μεταφέρει κάποιος τα λεφτά του εκεί για να γλυτώσει από το προηγούμενο που δημιουργήθηκε στη Γη. Είτε θα συνεχίσει να δέχεται το παρόν σύστημα με τις όποιες αναμορφώσεις του (φυσικά προς το χειρότερο για την πλειοψηφία), είτε θα στραφεί προς την ολική διάλυση του. Ενδιάμεσες λύσεις ή ρεφορμιστικές βελτιώσεις, αργά η γρήγορα θα μας φέρουν ξανά σε κρίση (ιστορικά αποδεδειγμένο). Αν όχι εμάς, τα παιδιά ή τα εγγόνια μας.


Κλείνω με το εξής. Το κούρεμα των καταθέσεων μπορεί να δημιουργήσει συνθήκες παγκοσμιοποίησης  του προβλήματος. Γενίκευσης της αμφισβήτησης προς το σύστημα που αναμορφώνεται, κάτι που αυξάνει τις πιθανότητες ανατροπής του. Το χέρι στις καταθέσεις, μπορεί να γυρίσει μπούμερανγκ στο σύστημα. Το κύριο ζήτημα όμως είναι η σωστή κατεύθυνση για την ανατροπή. Ιστορικά υπάρχει προηγούμενο και πλέον είμαστε σε ένα αγώνα δρόμου. Είτε θα δούμε ξανά την άνοδο του φασισμού στην εξουσία (ή την εντονότερη παρουσία του όπου είναι ήδη στην εξουσία) είτε θα βρούμε τρόπο να ριζοσπαστικοποιηθεί η κρίσιμη μάζα ή να σχηματιστεί το ενιαίο μέτωπο ή οι πυρήνες συνεχούς αντίστασης και θα γίνει η ‘’Aλλαγή’’.

(Για τη θεωρία της κρίσιμης μάζας, του ενιαίου μετώπου και των πυρήνων συνεχούς αντίστασης, σε μελλοντικές αναρτήσεις).



Οι πιο πάνω σκέψεις γράφτηκαν στις 16/3/2013 μετά την πρώτη ανακοίνωση για κούρεμα καταθέσεων. Επαναδημοσιεύτηκαν αργότερα από τον έλληνα blogger Πιτσιρίκο, κάτι που έδωσε έξτρα κίνητρο για τη δημιουργία του blog.
Read more

Εν αρχή ην η τσαντίλα

Aφορμή για τη δημιουργία του blog ήταν τα γεγονότα που συνόδευσαν τη χρεοκοπία της Κύπρου και τα αντανακλαστικά που επέδειξε η κοινωνία της η οποία χαρακτηρίζεται από
  1. Έλλειψη πολιτικής παιδείας
  2. Άγνοια βασικών ιστορικών γνώσεων και έλλειψη ιστορικού κριτηρίου
Η έλλειψη των πιο πάνω στοιχείων, σε συνθήκες οικονομικής κρίσης οδηγεί σε
  • φόβο, παραίτηση και απραξία
  • αποδοχή ευθυνών από τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα που δεν τους αναλογούν
  • καμία αντίδραση και συχνά υιοθέτηση της ρητορικής της ''συλλογικής ευθύνης'' που απλόχερα μεταδίδεται από τα ΜΜΕ για λογαριασμό των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων, σε τμήματα των οποίων αντιστοιχεί και το μεγαλύτερο κομμάτι της ευθύνης, ως φύλακες και κλειδοκράτορες του συστήματος εκμετάλλευσης
  • ένταση του ρατσισμού και των διακρίσεων
  • οπισθοδρόμηση σε δοκιμασμένες αποτυχημένες συνταγές, λόγω άγνοιας ή και φόβου για το άλμα προς κάτι καινούριο
  • απόρριψη νέων ιδεών ή και κατάπνιξη παλαιοτέρων πρωτοποριακών σχολών σκέψης
  • έλλειψη αλληλεγγύης και ανάδυση της τακτικής ''μάγκες, ο καθένας για την πάρτη του'' 
όλα τα παραπάνω και ένα σωρό άλλα, συμπυκνώνονται στην πρόταση ''στροφή της κοινωνίας προς συντηρητικά και οπισθοδρομικά μονοπάτια''.

Κατά τη διάρκεια μιας οικονομικής κρίσης, οι άνθρωποι αλλάζουν. Βρίσκονται ξαφνικά ανάμεσα σε ισχυρά διλήμματα και συχνά γίνεται αυτό που ονομάζουμε ''ριζοσπαστικοποίηση'' κάποιου μέρους της κοινωνίας. Τη μεταστροφή της δηλαδή, προς διαφορετικές ιδεολογικές πορείες και πρακτικές, σε σχέση με τα μέχρι τώρα πιστεύω της. Αυτή η μεταστροφή έχει δύο κατευθύνσεις με διαφορετικούς τελικούς προορισμούς ή ενδιάμεσες στάσεις. Προς τα ''δεξιά'' ή ''αριστερά''. Δεξιά με τέρμα τον εθνικισμό, σε διάφορες μορφές και εντάσεις ως ενδιάμεσες στάσεις και προς τα αριστερά προς την ''αταξική και ακρατική κοινωνία''  με πληθώρα ενδιάμεσων σταθμών.

Για να μη μακρηγορώ, σκοπός του blog είναι η μεγαλύτερη δυνατή διάχυση ιδεών και ερεθισμάτων ώστε να ξεκινήσει μια πορεία προς τον στόχο της ''ακρατικής και αταξικής κοινωνίας''. Απευθύνεται στο ενδιάμεσο κομμάτι της κοινωνίας που δεν κατανοεί τι ακριβώς συμβαίνει (στο παρόν αλλά και σε διάφορες περιόδους της ιστορίας) και στο κομμάτι που δείχνει διάθεση για ριζοσπαστικοποίηση. Αν είναι να αλλάξεις και να αντιδράσεις, κάντ' το σωστά και προς τη σωστή κατεύθυνση.

Ελπίζω να γράφω μικρά και κατανοητά κείμενα, χωρίς χρήση ''ξύλινης γλώσσας'' που κάποιες φορές είναι δυσνόητη και ελπίζω να δώσεις ευκαιρίες και σε μένα και σε σένα. Αν κάποια λέξη είναι άγνωστη googlαρε την. Αν ότι δεν καταλαβαίναμε το απορρίπταμε θα μέναμε στο ''Λόλα να ένα μήλο''.
Read more